mahajoga1

Radosna i odmładzająca forma jogi. Poprzez koordynację i integrację na poziomach fizjologicznym i mentalnym wzmacnia system immunologiczny, harmonizuje układ hormonalny, dając zdrowie i siłę, co prowadzi do stanu głębokiego spokoju wewnętrznego.

Maha joga jako dynamiczna integracja i koordynacja struktur osoby ludzkiej (tj. spójność i harmonijna współzależność wewnętrzna w powiązaniu ze środowiskiem otaczającym) na podstawowym szczeblu praktyki jest sadhaną suszumny (praktyką odniesioną do rdzenia kręgowego i przepływu pierwotnego oddechu), czyli praktyką ukierunkowaną na uzdrowienie poprzez oczyszczenie kanałów energetycznych (nadis), usunięcie niewygody w ciele oraz blokad i napięcia w powięzi, mięśniach oraz narządach, otwarciu i wzmocnieniu stawów oraz układu kostnego. Osiąga się to poprzez specjalnie wykonywane: wjangi (ćwiczenia dynamiczne), asany (pozycje), winjasa kramy (płynne sekwencje zgrane z oddechem), pranajamy (praktyki oddechowe rozszerzające siłę życiową) oraz pratjahary (praktyki asertywnego zrównoważenia i wglądu wewnętrznego).

Dynamiczny aspekt Maha jogi, określany jako wjajama krama, dzieli się na:
– wjanga krama – praktyka ćwiczeń i sekwencji ruchowych – wolnych, szybkich, krążeniowych, rotacyjnych, z ruchem odśrodkowym i dośrodkowym, bujanych, majtanych, wstrząsanych, biernych, czynnych i bierno-czynnych;
– winjasa krama – praktyka 11 podstawowych dynamicznych układów sekwencji asan wykonywanych w harmonii z oddechem oraz dodatkowo ćwiczenia rozwijającego wewnętrzną moc.

Praktyka asan związana jest ze skupieniem na świadomym czuciu ciała, w którym napięcie mięśniowo-powięziowe jest właściwe poprzez dopasowanie do pola grawitacyjnego Ziemi. Istotne jest uzyskanie odczucia lekkości, miękkości i płynności w każdym momencie i ułożeniu ciała. Szczególnie ważne jest także rozwijanie siły w stabilnym i wygodnym – nacechowanym uważnością i troską – poczuciu harmonii z oddechem. Osoby początkujące, wykonując asany, powinny dążyć do odpowiedniej regulacji oddechu. Jej podstawowe elementy to praca, by oddech był cichy, spokojny, delikatny, miękki, głęboki, długi, powolny, ciągły, jednolity i naturalny. Każda osoba zdrowa, nawet niepraktykująca jogi, po właściwym przeszkoleniu i odprężeniu, jest zdolna do zawieszenia bezpiecznie oddechu na okres od 2 do 5 sekund. wlodek_goryKluczem do bezdechu w pranajamie jest kompletne rozluźnienie. Krótki, płytki oddech towarzyszy negatywnym emocjom i wynika z napięcia mięśniowego. Odprężenie ciała i umysłu odblokowuje go, sprawiając, że możliwe staje się wykonanie nawet trudnych ćwiczeń.

Patańdźali, autor Jogasutr, mówi, że aby coś osiągnąć bez wysiłku, należy działać nie wprost, tj. przez usunięcie przeszkód (Księga IV, sutra 3). Należy zatem wyregulować oddech, aby  ćwiczenie asan stało się łatwiejsze, bardziej skuteczne i radosne. To tak jak z zamkniętymi drzwiami. Nie musimy ich wyważać, by wejść do środka. To byłoby szkodliwe i dla nas, i dla drzwi. Wystarczy nacisnąć klamkę.

Zajęcia prowadzi Włodek Łagodzki.